Dünyadaki örneklerine bakıldığında, endüstriyel tasarım koruması, verildiği ülkenin
sınırları içerisinde geçerlidir ve birden fazla ülkede koruma elde etmek için her ülkeye ayrı ayrı başvuru yapılması gereklidir. Yani her bir ülke için yapılacak başvuru, ayrı dil, ayrı vekil, ayrı para birimleri ile ayrı ücretler anlamına gelmektedir. Oysaki yapılacak uluslararası bir başvuruyla tek bir form doldurularak bu formda koruma talep edilen
ülkelerin belirlenmesiyle o ülkelerde koruma sağlama imkânı elde edilmektedir. Bu koruma ise her ülkenin ulusal başvurusuyla eşdeğer bir koruma olacaktır.
Örneğin, Tasarımını (Lahey Anlaşmasına taraf) beş ülkede korumak isteyen bir kişi için iki alternatif vardır; birincisi her bir ülkeye ayrı ayrı başvuru yapabilir. Bunun için o ülkelerden vekil bulması, bu vekiller aracılığıyla başvuru yapması, o ülke mevzuatına uygun evrakları hazırlaması, o ülkelerin para biriminde ücretleri yatırması ve işlemleri takip etmesi gerekir ki bu işlemleri beş kez tekrarlamasıyla ortaya çıkacak maliyetleri karşılaması gerekecektir.

Diğeri, doğrudan veya Ulusal Ofis (TPE) aracılığıyla uluslararası başvuru yapabilir ve bu başvuruda gerekli evrakları sunarak istediği beş ülkeyi form üzerinde işaretleyebilir.

Özet olarak sistemin iki temel amacı vardır.

  • Tek bir başvuruyla, seçilen ülkelerde tescil yoluyla koruma sağlamak
  • Tek bir başvuruyla, aynı etkiye sahip bir tescil sistemi kullanarak işlemleri daha kolay hale getirmek.

Böylelikle tescille ilgili bütün işlemler tek bir merkezden yürütülebilecek ve bütün kayıtlar tek bir merkezde tutulmaktadır. Uluslararası başvuru aynı zamanda tescil sonrası işlemler açısından da büyük kolaylıklar sağlayacaktır. Çünkü yenileme, adres veya unvan değişikliği gibi işlemler için de yapılması gereken başvuru ve izlenilmesi gereken prosedür tektir.